Zavallı Ufolar

Yazın akşam kampta yürürken iki çocuk koştura koştura yanıma yaklaştı. Hatta elimi tuttular ! O kadar şaşırdım ve heyecanlandım ki anlatamam. Nefes nefeselerdi. Ne yapacağımı şaşırdım. “Ne oldu?” dedim. “Şşştt.. pşşşt…” dediler.

“Şşşt pşşt” ne anlama gelebilirdi ki ?Bu defa daha da yaklaştım fısıldayarak, “Hey! Anlatsanıza”. Sonunda onların seviyelerine inebilmiştim. Bunun için çok mutluydum. Aynı fısıltıyla, gözleri kocaman “Ufoo, geliyomuuuşşşşş! Ne yapalımm? “ dediler. Cevap olarak “Nerden duydunuz ?” dedim. Televizyonda duyduklarını söylediler. “Korkmayın!” dedim, “Onlar şaka yapmış” dedim. “O programı ben de izledim, sonra yok öyle bir şey dediler, siz sonunu dinlemeden kaçtığınız için duymamışsınız!” Sonra bir sessizlik oldu. Sonra da aramızda bir muhabbet başladı, birlikte gezdik , muhabbet ettik.


Ben çocuklarla güzel anlaşıyorum galiba. Ne demek istediysem onu anladılar. Yanlış anlaşılacak bir şey demedim ki zaten . Ama yok, onlar büyük olsaydı eğer, benim “ Ufo geliyor,doğru duymuşsunuz “ dediğimi iddia edeceklerdi. Hatta “ Sen kimsin ki? Ne hakla bize karışıyorsun?” bile diyebilirlerdi.

Büyümek böyle bir şey. Büyümenin haricinde, belli komplekslere sahip olmak tam da bu ! Sürekli dikenleri dışarıda gezmek nasıl bir şey? Asıl kendini çok büyük bir şey zannetmek nasıl bir şey? Ben de kendimi bir şeymişim gibi hissetmek istiyorum.Gerçekten ! Ben de büyümek istiyorum.

Benim en samimi arkadaşlarım hep çocuklardı. Çok iyi anlaştım onlarla. Dediğimi çarpıtacak kadar kompleks düşünmüyorlardı. Aynı saflıkla birbirimize cevap veriyorduk. Ben onlar için ne kadar çabalasam, onlar da benim için o kadar çabalıyorlardı. Buldukları oyunları bana sevdirmek istiyorlardı. Çiçeklerin yanından geçerken , beğendikleri bir tanesini kopararak bana veriyorlardı. Biz doğaldık. Doğallık güzel şey.

Ben büyüklerin yanında bunalıyorum bazen. Beni alakasız konulara itiyorlar, cevaplar bekliyorlar, hak etmediğim şeyler oluyor. Üzülüyorum, bozuluyorum, düşüncelere dalıyorum. Bu düşünceler eşliğinde, tüm saf düşüncelerime rağmen, ufoların gelmesinden korkmadığımı fark ediyorum. Ufolar gelsinler, kendileri bilirler. Ufolar benim dünyama yabancılar. Önce içimdeki çocuk sayesinde bana zarar vereceklerini düşünüp, üzülsem de; benim dünyamın güzelliklerinden faydalanamayacaklarını biliyorum. Halbuki benim dünyam çok güzel! Bundan uzaklaştıkları için çok üzgünüm, zavallı ufolar !!